اسرار و اهداف زیارت

1-تعظیم و بزرگداشت اولیا

یکی از اهداف و اسرار زیارت، بزرگداشت اولیای الهی و زنده کردن یاد و نام آنان و باور به عظمت و شکوه ایشان است. تعظیم بندگان صالح و برگزیده حفظ شعائر الهی و مصداقی از آیه ( من یُعَظّم شعائر الله فَانّها من التَّقوی القُلوب) است.

یاد و خاطره آنان، یاد کرد بندگی و دل سپردگی آنان به خدا، ایثار و جان فشانی هایشان در دفاع از دین حق و مجاهدت های بی نظیر آنان، عبادت ها و نیایش های ایشان در محضر باری تعالی و ... است. پیشوایان معصوم، امامان نور و هدایت و معنویت هستند و ملاقات و زیارت عارفانه و خالصانه آنان، تقدیر و سپاس از هدایت گری آنان و اذعان به مقام والا و بزرگ ایشان در پیشگاه خداوند است. به یقین پیامبرخدا (صلی الله علیه و آله) و ائمه(علیهم السلام) صاحبان عزّت، عظمت و شرافت اند و فضل و برتری آنان، روشن و محبویت شان در نزد پروردگار ثابت است.

2- پاکسازی روحی

زیارت و دیدار با معصومین(علیهم السلام)- چه در حال حضور و چه بعد از وفات- تأثیرات شگرفی بر روح و روان انسان دارد و او را به سوی معنویات، اخلاق فاضله و مکارم انسانی سوق می دهد. شاید یکی از حکمت های مهم زیارت، همین توجه زائر به معنویات، دعا، ذکر و نماز در حرم اولیای الهی و سعی در اصلاح و خودسازی و کسب طهارت درونی، جهت باز یافتن به درگاه آنان است.

3- تقرب و نزدیکی به خدا

یکی از اسرار و فواید زیارت خاندان وحی تقرب و نزدیکی به خدا و جلب عنایت و توجهات ویژه او است. زیارت، چون پیوند و تجدید عهد با بندگان خالص الهی است، زمینه ساز کسب صفات شایسته و عامل رشد معنوی و در نتیجه تقرب به خدا می گردد. وقتی در زیارت، انسان ناقص در برابر انسان کامل قرار می گیرد، انگیزه کمال یابی، او را متوجه خدا می کند و مایه تقرّبش می شود؛ چنان که در دعای توسل و زیارت معصومین می گوییم: « فَانّکُم وَسیلَتی الی الله و بِحُبِّکُم و بِقُربِکُم اَرجو نجاه مِن الله...» و « اَتقَرَّب الی الله بِمُوالاتِکُم».

تقرب به اولیای خدا، راهی است برای نزدیکی به خداوند؛ چرا که اینان، وسیله، صراط، راهنما و مشعل هدایت اند و دعا و خواسته اصیل زائران نیز از ساحت اهل بیت(علیهم السلام)، وساطت در محضر خدا و فراهم ساختن زمینه های قرب و نزدیکی به او است.

پیامبر گرامی به حضرت علی(علیه السلام) می فرماید:« ای اباالحسن! به درستی که خدای تعالی، قبر تو و فرزندان تو را بقعه هایی کرده است از بقعه های بهشت و عرصه ای از عرصه های آن و دل های خلق و برگزیدگان بندگان خود را مایل به آنها ساخته است، تا خواری و اذیت راه را متحمل شوند و قبور شما را تعمیر کنند و بسیار به زیارت آیند؛ به جهت تقرب به خدا و دوستی پیغمبر او...»