مقام و جایگاه حضرت زهرا (س)

عظمت و شرافت فاطمه به گونه ای است که در قیامت که تکلیفی بر بندگان نیست، باز باید چشم ها بسته شود و سرها زیر بیفتد تا دختر رسول خدا گذر نماید. مسلّم است که عرشیان هم برای این بانوی بزرگوار احترام خاصّی قائلند. این شخصیت و عزت برای زهرا(س) در سایه بندگی و اطاعت از پروردگار حاصل شد. دانش و معرفت حضرت زهرا(س) بر همه مردم آن زمان روشن بود. زهد و تقوا، صبر و استقامت، پارسایی و سلوک دختر رسول خدا زبانزد دوست و دشمن بود. دختری که بارها رسول خدا درباره او فرمود:

«  فاطمه بُضْعِهِ منی وَ هی قلبی الذی بین جبنی فَمَنْ آذَاهَا فَقَدْ آذانی وَ مَنْ آذانی فَقَدْ آذی اللَّهُ ؛ فاطمه پاره تن و قلب من است که بین دو پهلویم هست. هر کسی او را اذیّت کند، مرا اذیت کرده و کسی که مرا اذیت کند ، خدا را اذیت کرده است.

در این روایت ملاحظه می شود که پیامبر(ص) ناخشنودی حضرت زهرا(س) را با نارضایتی خداوند برابر دانسته است. این نکته عظمت و عزّت و کرامت زهرا(س) را ثابت می نماید. زنی که اطاعت از پروردگار را ( چه عبادی و چه در امور زندگی و چه در همسرداری ، نیز در مسائل اجتماعی) سرمشق خود قرار داده، تنها رضاییت پروردگار را در نظر دارد و در اثر اطاعت از باری تعالی به این مقام والا دست یافته است.

عایشه گوید: چون رسول خدا مریض گردید، دخترش فاطمه را خواست و چیزی به او گفت. فاطمه گریان شد، سپس حرفی زد که فاطمه خندید. از عمل او سؤال کردند، جواب داد: زمانی که گریه کردم، به من خبر داد که از دنیا می رود، سپس به من خبر داد اوّلین کسی که از اهل بیت ام به ملحق می شود، تو هستی. سپس خندیدم.

از پیامبر گرامی روایت شده که به امیر مؤمنان فرمود: « أتدرین لَمْ سمیت فاطمه ، قَالَ علی : یا رَسُولَ اللَّهِ ! لَمْ سمیت ، قَالَ : لانها فُطِمَتْ هی وَ شیعتها مِنَ النَّارِ ؛ آیا می دانی برای چه فاطمه نامیده شد، علی عرض کرد: برای چه نامیده شد، فرمود: برای این که او و شیعیانش از آتش دوزخ باز گرفته شده اند.»

برگرفته از کتاب «فاطمه احیاگر شخصیت زن» نوشته فریده مصطفوی (خمینی) و فاطمه جعفری ، قم، انتشارات اجر، 1383، صص108-106.